Architectuur

Dit zijn de eerste geprinte koopwoningen van Nederland

· 5 min leestijd

Vier huizen, geprint in een fabriekshal in Eindhoven, gingen op 6 november 2025 voor het eerst in de verkoop als koopwoning. Geen grap: de muren rolden laag voor laag uit een betonprinter, niet uit metselaarshanden. Het project heet Milestone en het staat na jaren testen eindelijk op het punt om echte eigenaren te krijgen in plaats van proefbewoners.

Vier geprinte woningen, honderden geïnteresseerden

De vier huizen in de Eindhovense wijk Bosrijk kosten tussen de 635.000 en 699.000 euro, met een woonoppervlak van 113 tot 124 vierkante meter. De ontwikkelaar noemt ze "bewoonbare zwerfkeien": de ronde, organische vorm moet opgaan in het bosrijke landschap eromheen. Rond de 250 mensen schreven zich in via een vooronderzoek, maar de verkoop gaat alleen door als minstens drie van de vier huizen daadwerkelijk verkocht worden. Wie nu nog twijfelt is te laat: de inschrijving sloot op 16 november 2025.

Bouwbedrijf Van Wijnen is volgens eigen zeggen de eerste partij in Nederland die koopwoningen uit de printer aanbiedt. Eerder stonden er in Eindhoven al huurwoningen die uit dezelfde techniek kwamen, maar dit zijn de eerste exemplaren waar je ook eigenaar van kunt worden. Volgens de toenmalige planning zou de bouw medio 2026 van start gaan.

Zo komt een huis uit de printer

Een betonprinter werkt als een gigantische lijmpistool op rupsbanden. Een robotarm spuit laag voor laag een mengsel van beton uit een spuitmond, precies volgens een digitaal model, tot de muur zijn vorm heeft. Bij Milestone worden de wanden in een fabriek geprint en pas daarna naar de bouwplaats vervoerd, waar ze op een fundering komen te staan. Dak, kozijnen en afwerking volgen op de traditionele manier.

Bij de eerste testwoning bleek al snel dat beton bij temperatuurwisselingen uitzet en krimpt. Daarom worden de nieuwe huizen opgebouwd uit kleinere elementen, zodat de naden tussen de delen minder ruimte krijgen om open te trekken. Die aanpassing is precies waarom je dit soort projecten in fases bouwt: elke woning leert iets voor de volgende.

Het printen zelf gebeurt niet op de bouwplaats, maar in een fabriek in Eindhoven van Saint-Gobain Weber Beamix, de partij die het printproces samen met de TU Eindhoven heeft doorontwikkeld tot een industrieel en herhaalbaar proces. Omdat de printer alleen beton neerlegt waar de constructie dat echt nodig heeft, gebruikt het proces minder materiaal dan een traditionele gestorte muur. Minder beton betekent ook minder cement, en cementproductie is wereldwijd een van de grotere CO2-bronnen in de bouw.

Waarom Eindhoven blijft doorprinten

Achter Milestone zit een samenwerking tussen de gemeente Eindhoven, bouw- en ingenieursbureaus, een architect en de TU Eindhoven, die het productieproces jarenlang verfijnde en testte. Volgens TU Eindhoven (juni 2024) wordt dezelfde printtechniek opgeschaald naar woningen van twee en drie verdiepingen, in plaats van alleen de gelijkvloerse huizen uit de eerste fase van het project.

Hoogleraar Theo Salet, de uitvinder van het concept, ziet een rijtjeshuis als logische volgende stap na deze vrijstaande exemplaren. Zijn grotere punt is dat bouwvakkers schaars zijn en dat bouwen daarom digitaler moet worden, met robots die straks misschien ook met hout en nagels werken. Die gedachte past bij een land dat al jaren worstelt met een tekort aan nieuwbouwwoningen: elke manier om sneller en met minder mensen te bouwen telt mee. Salet noemde in 2021 tegenover de NOS al de opgave die aan de basis van dit soort projecten ligt: Nederland moet in tien jaar tijd ongeveer een miljoen woningen bijbouwen. Die ambitie staat nog steeds, en een printer die zonder bekisting en met minder mensen een muur kan zetten, is precies het soort productiviteitswinst waarnaar bouwbedrijven op zoek zijn.

Wat printen anders maakt dan gewoon metselen

Het grote voordeel van printen zit niet alleen in snelheid. Omdat een printer geen rechte muren nodig heeft om efficiënt te werken, kun je vormen maken die met traditioneel metselwerk duur of zelfs onmogelijk zijn, zoals de ronde zwerfkeivorm van deze huizen. Dat is dezelfde vrijheid die je ziet bij de opmars van hout als bouwmateriaal: andere technieken brengen andere ontwerpmogelijkheden met zich mee, en architecten experimenteren daar volop mee. Ook qua materiaalgebruik scheelt het: een printer zet alleen beton neer waar het echt nodig is, in plaats van een volledige massieve muur te storten.

Dat betekent niet dat geprint bouwen de standaardoplossing voor de woningnood wordt. Vooralsnog blijft het kleinschalig en relatief duur per vierkante meter, zeker vergeleken met een vergunningvrije aanbouw die je met gewone bouwmaterialen optrekt. Maar als experiment om te zien wat er over tien jaar wél op grote schaal kan, is Eindhoven voorlopig de plek waar dat uitgeprobeerd wordt.

Dit is wat je er zelf van kunt merken

Verwacht voorlopig geen geprint huis te koop in jouw eigen straat, dat zit er nog niet in. Maar de lessen van dit soort projecten lekken wel door naar de rest van de bouw: kleinere, slimmer samengestelde bouwelementen, minder materiaalverspilling en meer vormvrijheid zie je inmiddels ook terug bij meer conventionele nieuwbouw. Wie binnenkort gaat kijken naar een nieuwbouwwoning of een verbouwing van een bestaand pand, doet er goed aan te vragen welke bouwmethode en materialen gebruikt zijn. Steeds vaker is het antwoord minder standaard dan je zou denken.

T
Geschreven door Thomas Akkerman Bouw & renovatie schrijver

Thomas is aannemer van beroep en schrijft met de kennis van iemand die al honderden woningen van binnen heeft gezien, inclusief de muren waar je liever niet achter kijkt. Hij legt bouwkundige zaken uit zonder jargon omdat hij vindt dat elke Nederlander zou moeten weten wat een vochtweringlaag is en waarom je er een wilt. Zijn artikelen lezen als een gesprek met die ene handige vriend die je altijd belt als er iets stuk is, alleen dan beter onderbouwd. Hij begon met schrijven nadat hij voor de zoveelste keer een klant moest uitleggen waarom goedkoop uit soms dubbel betalen is. Zijn meest controversiële mening: de meeste klusprogramma's op tv zijn entertainment, geen instructie. In het weekend vind je hem op de bouwmarkt, niet omdat hij iets nodig heeft, maar omdat hij het er gewoon naar zijn zin heeft.